Instytuty świeckie i CMIS

Światowa Konferencja Instytutów Świeckich

Światowa Konferencja Instytutów Świeckich (CMIS ) została założona w 1972 roku a w 1974 otrzymała aprobatę Stolicy Apostolskiej. Jej celem jest organizacja i współpraca pomiędzy Instytutami Świeckimi tak aby mogły one “naprawdę być w świecie zaczynem do wzmocnienia i wzrostu Ciała Chrystusowego”, którym jest Kościół. (Dekret o przystosowanej odnowie życia zakonnego, Perfectae caritatis, 11). W ten sposób CMIS pomaga każdemu Instytutowi w pełni realizować swoje własne cele.

Konkretnie rzecz ujmując, CMIS:

1. Przysługuje się do utrzymywania kontaktów, wymiany doświadczeń oraz braterskiej pomocy wśród istniejących Instytutów Świeckich. Jest w stałym kontakcie, zawsze w duchu służby, z pozostałymi grupami do których zalicza się zarówno instytuty o charakterze lokalnym jak i Krajowe Konferencje Instytutów Świeckich.

2. Promuje studia i badania dążące do poszerzenia obecnej misji Instytutów Świeckich, biorąc za podstawę dokumenty Stolicy Apostolskiej i II Soboru Watykańskiego, a także doświadczenia samych instytutów.

3. Wyraża potrzeby, zainteresowania i opinie Instytutów Świeckich przed Stolicą Apostolską. (zaczerpnięte z art. 1 Statutu)

"CMIS jest miejscem spotkania, wymiany i poszukiwania w służbie Instytutów Świeckich." (art. 2 Statutu)

 

Statuty CMIS

Instytuty świeckie zostały uznane i zatwierdzone 2 lutego 1947 roku przez papieża Piusa XII, który ogłosił Konstytucję apostolską Provida Mater Ecclesia; później dołączono inne teksty: Motu proprio Primo feliciter (1948), następnie dekret Soboru Watykańskiego II Perfectae caritatis (nr 11) w 1965 roku oraz adhortację apostolską Vita consecrata (zwłaszcza nr 10) z 1996 roku.

W 1983 roku Kodeks Prawa Kanonicznego przypomniał normy wspólne wszystkim instytutom życia konsekrowanego i wyróżnił normy specyficzne dla Instytutów świeckich:

"Instytut świecki jest instytutem życia konsekrowanego, w którym wierni żyjący w świecie dążą do doskonałej miłości i starają się przyczynić do uświęcenia świata, zwłaszcza od wewnątrz” (kanon 710).

"Członek instytutu świeckiego mocą swojej konsekracji nie zmienia własnej pozycji kanonicznej w Ludzie Bożym, świeckiej lub duchownej, z zachowaniem przepisów prawa, dotyczących instytutów życia konsekrowanego” (kanon 711).

Kongregacja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego

Prot. N. I.s. 6461/12

DEKRET

Charyzmat życia konsekrowanego, włączony w trynitarną historię zbawienia jako forma jej realizacji i jej żywego głoszenia, zobowiązuje każdą osobę konsekrowaną do rozwijania duchowości komunii, przejawiającej się w stylach życia otwartych na wymiar misyjny. W tym właśnie kontekście sytuuje się Światowa Konferencja Instytutów Świeckich (CMIS), jako rzeczywistość powołana do ułatwiania kontaktów między Instytutami i współpracy kościelnej zgodnie ze specyfiką konsekracji świeckiej.

Doświadczenie niemal czterdziestu lat od czasu kanonicznego ustanowienia CMIS potwierdziło znaczenie takiej instytucji budującej jedność między Instytutami Świeckimi na całym świecie. Czas ten umożliwił ponadto większe sprecyzowanie natury CMIS – wielość charyzmatów w specyficzny sposób przyczynia się do tego, by Kościół coraz głębiej urzeczywistniał swoją naturę sakramentu wewnętrznego

W celu dokładniejszego określenia posługi CMIS i różnych środowisk współpracy między Instytutami, w powiązaniu z innymi formami życia konsekrowanego i w głębokim dialogu z Pasterzami, po wykonaniu pracy przygotowawczej, która zaangażowała wszystkie Instytuty, Zgromadzenie Odpowiedzialnych Generalnych przyjęło nowe Statuty Konferencji i teraz prosi o ich zatwierdzenie.

Kongregacja ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego po dokładnym przeanalizowaniu przedłożonej dokumentacji i po otrzymaniu wiadomości, że w dniu 30 października 2012 roku Ojciec Święty życzliwie przyznał CMIS cywilną osobowość prawną w Państwie Watykańskim,

ZATWIERDZA

nowy tekst Statutów CMIS z modyfikacją art. 4, na podstawie egzemplarza zachowanego w swoim Archiwum, uznając jego zgodność z normami Prawa Kanonicznego.

bez względu na jakiekolwiek odmienne postanowienia.

Wydano w Watykanie, 4 grudnia 2012

Card. João Braz de Aviz, Prefekt
P. Sebastiano Paciolla, OCist., Podsekretarz

CZĘŚĆ 1

Art. 1. Światowa Konferencja Instytutów Świeckich (CMIS) jest instytucją zapewniającą jedność, mającą na celu ułatwianie współpracy między Instytutami Świeckimi, tak, aby należące do niej Instytuty były w świecie – jak mówi Sobór Watykański II –skuteczniejszym „zaczynem do wzmocnienia i wzrostu Ciała Chrystusowego” (Perfectae Caritatis, 11). Pomaga także każdemu Instytutowi w lepszej realizacji jego własnego celu.

Celem CMIS jest między innymi

  • a) ułatwianie kontaktów, wymiany doświadczeń i służenie braterską pomocą między Instytutami. CMIS w duchu służby utrzymuje regularne kontakty z innymi organizacjami, jak Konferencje krajowe i terytorialne;
  • b) wspieranie działań w tych rejonach świata, gdzie życie konsekrowane dopiero kiełkuje, towarzyszenie inicjatywom tworzenia konferencji krajowych i terytorialnych;
  • c) prowadzenie dialogu ze Stolicą Apostolską na temat dróg rozwoju świeckiego życia konsekrowanego w świecie; Ce droit ne peut être exercé en fait qu'après l'acceptation explicite des Statuts de la CMIS. selon les modalités établies par le Conseil exécutif.
  • d) popieranie studiów i badań służących głębszemu zrozumieniu natury i aktualnej misji Instytutów świeckich, na podstawie dokumentów Magisterium Kościoła i z uwzględnieniem doświadczeń samych Instytutów;
  • e) przedstawianie Stolicy Apostolskiej potrzeb, spraw i poglądów Instytutów;

Każdy Instytut zachowuje prawo do bezpośredniego kontaktowania się ze Stolicą Apostolską.

Art. 2. CMIS działa w pełnej jedności ze Stolicą Apostolską.

W związku z tym:

  • Jest służebnym wobec Instytutów miejscem spotkania, wymiany doświadczeń i poszukiwań, w duchu zdrowego pluralizmu i w ramach Statutów CMIS.
  • Jej struktura i funkcjonowanie respektują autonomię Instytutów Świeckich w określaniu własnych form życia i apostolatu, zgodnie z ich charyzmatem i z normami Kościoła.

Art. 3. Członkowie

Członkami CMIS są z urzędu Instytuty świeckie zatwierdzone przez Kościół na prawie diecezjalnym lub papieskim, reprezentowane przez swoich Odpowiedzialnych Generalnych.

Art. 4. Siedziba społeczna

Światowa Konferencja Instytutów Świeckich (CMIS), której w dniu 30 października Ojciec Święty życzliwie przyznał watykańską cywilną osobowość prawną, ma siedzibę społeczną w Państwie Watykańskim.

Co to jest Instytut Świecki?

"A secular institute is an institute of consecrated life in which Christ’s faithful, living in the world, strive for the perfection of charity and endeavor to contribute to the sanctification of the world, especially from within” (Canon 710).

Secular institutes are a still young reality in the history of the Church. They emerged in the first half of the nineteenth century and were approved by Pope Pius XII in 1947 through the Apostolic Constitution Provida Mater Ecclesia and via the Motu Proprio Primo Feliciter in 1948.

Until then, all those who wanted to devote themselves to God had to leave the world and enter religion, either in a Religious Order or in a Congregation. Since the appearance of Secular Institutes, lay people who feel the call to live the evangelical counsels of chastity, poverty and obedience, can consecrate themselves to God, without losing their secular state in the Church, by sanctifying themselves in the world and from within the world itself.

Secular institutes combine secularity and consecration: in fact, the members of a secular institute are fully secular and fully consecrated, joining in themselves two realities that until now were incompatible with each other. They are fully consecrated to God as the religious and they are as secular as the rest of the Christians who are not clerics. The fact that they live in the midst of the world, performing the most varied professions in different social environments, does not diminish their consecration. Nothing loses their secular essence not even the reason of being consecrated to God. The member of a secular institute is not a member of a religious order. He or She is a lay person (a doctor, a teacher, a lawyer, a mechanic ... ), a lay person consecrated to God by the following of the evangelical counsels. He or she lives in the world within the ordinary circumstances of family, work and social life, which weave his or her own existence.

Thus, secular institutes unite these two realities which had been previously considered incompatible: secularity (by which its members remain laypeople) and total consecration of the life to God. Hence, it is not easy to understand this is a gift that the Holy Spirit gave to his Church: consecrated secularity.

So, since Pius XII onwards, all the popes have emphasized that secular institutes are the work of the Holy Spirit that constantly renews its Church to meet the needs of today's evangelistic mission in the world. Secular institutes are located in the context of the conciliar way of the Church to rediscover the value of creation and the original call addressed to each person in their mission to care the world and transform it according to the God’s will ( cf. Gen. 2 15 ).

"Now it is necessary to know and make known this vocation that is so relevant and, I should say, so urgent, the vocation of persons who consecrate themselves to God by practicing the evangelical counsels and strive to immerse their whole lives and all their activities in that special consecration, creating in themselves a total availability to the Father's will and working to change the world from within” said Blessed John Paul II (3/5/83).

Nowadays most of the fields of human activity that rule the world and determine behavioral patterns for all humanity are in the hands of the laity. If there are people consecrated to God, who love the Lord as the only love of their lives and, in turn, are fully competent in the practice of their profession- which they perform as a way of ordering all human realities according to God’s will - then it is more likely that the world will be renewed in Christ "from within like leaven" (Lumen Gentium 31). Thanks to this vital synthesis between consecration and secularity, the member of a secular institute combines in his or her life the passion for God and the passion for humanity. He or she gives himself or herself fully to God and to the world so that the world can perceive the salt of the Gospel, the fragrance of Christ.

The doctrine of the Church also expects that priests to associate to secular institutes. Although due to the sacrament of the Holy Orders they become pastors of the People of God, dedicating their lives to the ministry of the Word and the Sacraments, by no means do they lose their intrinsic relationship with the world. And this fact enables them to participate in the charism of secular institutes by offering this experience of consecration in the world through the evangelical counsels of the presbytery in which they are inserted.

Many are the circumstances and needs of the world. So, many are the kinds of secular institutes. There are only female institutes, which are the majority. Others are only made up of laymen, or include priests too. And finally, there are secular institutes that combine the three branches: laymen, laywomen and priests.

As for their lifestyles, many members of secular institutes live with their families or alone. Others form small groups of common life. Some secular institutes have their own apostolic works, while others reject them by rule. In short, there exists within these institutes a healthy and rich pluralism that the Church has always kept and defended.
The charisma of secular institutes expresses clearly some of the basic guidelines outlined by the Second Vatican Council: the universal call to holiness, the presence in the world to sanctify it from within, etc. "If they remain faithful to their vocation, they will be like an experimental laboratory in which the Church tests the concrete modes of its relations with the world" (Paul VI, March 25th, 1976).

Komitet Wykonawczy

Podczas Zgromadzenia z Rzym, zostal wybrany nowy komitet wykonawczy i, w swej istocie, w nowej prezydencji CMIS. Prezydencja sklada sie z trzech czlonków: Jolanta Szpilarewicz (Polska) Przewodnicząca, Elba Catalina Fleita (Brazylia) i Margherita Palazzi (Włochy). Pozostali czlonkowie Komitetu Wykonawczego pochodza z Kanada, Włochy, Francji, Indiach, Hiszpanii i Włochy.

La Presidenza della Cmis incontra il cardinale Prefetto e i responsabili della Congregazione.
(21.09.2016)

  • Instytut świecki jest instytutem życia konsekrowanego, w którym wierni żyjący w świecie dążą do doskonałej miłości i starają się przyczynić do uświęcenia świata, zwłaszcza od wewnątrz.
    Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 710
  • Członek instytutu świeckiego mocą swojej konsekracji nie zmienia własnej pozycji kanonicznej w Ludzie Bożym, świeckiej lub duchownej, z zachowaniem przepisów prawa, dotyczących instytutów życia konsekrowanego.
    Kodeks Prawa Kanonicznego, Kan. 711
TOP